biografie

Sylvester Christian Goossens

Gooddens

Op 12 mei ‘19 werd ik tweeënvijftig. De Smarties waar ik op trakteerde, hadden een afbeelding van een vliegtuig op het doosje staan. Een paar dagen later verscheen dit als een soort na-beeld op mijn netvlies. Ik heb toen een geweldige tekening gemaakt van twee ineen gehaakte vliegtuigen in de lucht, met puntstrepen als turbulentie.

 

Mijn tekeningen zijn altijd absurd. Dat komt omdat het hallucinaties zijn. Door mijn ooghandicap zie ik dingen die er niet zijn. Mijn hersenen maken daar beelden van. Bijvoorbeeld een gezicht, maar dan misvormd: met een heel smal hoofd en een snor die op de wang zit. Mijn inspiratie komt van binnenuit.

In tegenstelling tot de hallucinaties die bij een psychose horen, waarin je bijvoorbeeld achternagezeten wordt, zijn ze nooit eng. Het zijn grappige fata morgana’s, die bij mij horen. Het plakje kaas op de boterham, zo noem ik ze. Ik ervaar het syndroom van Charles Bonnet, dat ik heb, dan ook niet als ziekte. Ja, in het begin, toen ik drieëndertig was en als portret-, mode- en technisch fotograaf werkte, toen was ik natuurlijk niet blij. Inmiddels kan ik niet meer lopen zonder stok - dan denk ik dat ik in een denkbeeldige put val. Ik ben aangewezen op de regiotaxi, die overigens ideaal is.

Maar de hallucinaties heb ik van Onze-Lieve-Heer gekregen. Als ik een hallucinatie niet goed op papier krijg en de tekening is verpest, gooi ik het toch niet weg. Dat zou zijn alsof ik een briefje van honderd in de prullenbak smeet.

Zo zie ik mijn tekeningen ook niet als handelswaar. Ik geef wel eens wat weg, maar wil er niet aan verdienen, dan zou ik het aan een goed doel geven. Exposeren, dat is leuk. Ik hou van de reacties die ik op mijn werk krijg. De afgelopen twee jaar heb ik op het Kunstportaal al meer dan tweehonderdvijftig tekeningen gemaakt. In het begin werkte ik ook wel met acrylverf en wasco, maar stiften bevallen me het beste. Dikke stiften, van het soort waarmee je over elkaar heen kunt kleuren.

Vaak maak ik drie tekeningen per dagdeel. Met heel erg veel plezier. Ik vind het een buitengewoon ontspannende bezigheid. Mijn tekeningen zijn niet-realistisch, soms een karikatuur. Ze zijn zoals kindertekeningen. Ik méén wat ik teken: een huis is een huis.