Kiwischaal #1
biografie

Quirijn Brinkman

Quirijn Brinkman

De strakke lijn is uitgevonden door de mens. Omdat ik me laat inspireren door de wereld om ons heen, de natuur en natuurlijke vormen, hou ik meer van organische vormen. Of juist van organische vormen in combinatie met strakke lijnen. Hoe dan ook wil ik in alles waarmee ik nu bezig ben, beter worden.

 

Sinds half oktober 2018 bezoek ik het Kunstportaal, vijf halve dagen in de week. Ik vind het echt superleuk! Ik ben begonnen met tekenen en keramiek, gevolgd door textiel.

Als kind zat ik al op tekenles en knutselde ik veel. Thuis schilder ik met acrylverf, maar hier probeer ik graag andere materialen en technieken uit. Dat heeft een meerwaarde; daardoor maak je nieuwe dingen. Zo heb ik hier leren werken met pastelkrijt, waar je mooie felle kleuren mee kunt maken. Dit wissel ik af met werken met Ecoline. Aquarelpotlood heb ik ook geprobeerd, maar dat was het voor mij niet helemaal. Ik teken vooral dieren, zo uit het hoofd. Mijn dieren passen nét niet op het papier. Een schildpad bijvoorbeeld, waarvan de kop en een deel van het schild buiten het kader vallen.

Bij Keramiek heb ik fruitschalen gemaakt. Aan de binnenkant hebben ze ‘bolletjes’ (halfronde uitstulpingen), die ervoor zorgen dat het fruit niet tegen elkaar aan ligt en dus minder snel gaat schimmelen. Ik ben er nog wat mee aan het experimenteren. De bolletjes liggen bijvoorbeeld op mandarijn- of kiwi-afstand van elkaar af. Hoe ik op het idee ben gekomen? Een geniaal moment, denk ik! Één bolletje glazuur ik altijd in de kleur van de buitenkant van de schaal. Glazuren is weer iets heel anders dan verven. Ik vind het fijn om nieuwe dingen te leren, te ontdekken, kortom vooruit te komen.

Bij Textiel heb ik de mouwen van mijn jas gerepareerd, die waren gaan rafelen door de rand van mijn rolstoel. Er is niets meer van te zien nu ik ze verstevigd heb met stukken suède. Leren om een naaimachine te gebruiken, kan sowieso geen kwaad. Maar ik wil er graag heel goed mee overweg kunnen. Ik heb ook al een nachthemd - ‘nachtjurk’ noem ik het - voor mijn vader gemaakt. En mijn nieuwe project is een broek aangepast op rolstoelgebruik. Het rugpand moet hoger, terwijl de zakken lager op het been moeten zitten. Als iets niet goed werkt, vraag ik me af hoe ik het kan verbeteren. Je handicap mag niet je belemmering zijn.

Ook vind ik het belangrijk dat mensen allereerst kijken naar wat je kán. Wat ik met mijn handicap wel of niet kan, dat kan ik prima zelf aangeven. Mensen moeten niet betuttelend worden.