biografie

Aleid de Lange

Merel

Twee handen die samen een hart vormen: dat was het beeld dat ik in mijn hoofd had toen ik twee jaar geleden bij het Kunstportaal begon. Bij de afdeling Keramiek ben ik dit beeld gaan verwezenlijken. En daar ben ik sindsdien gebleven, ook al was ik eigenlijk gekomen om te schilderen.

 

Ik maak graag paarden, vogels, beestjes en abstracte vormen, maar ook bijvoorbeeld fruitschalen en kommetjes. Onlangs ben ik begonnen met polymeerklei, dat na het bakken nog te bewerken is (snijden, schuren en dergelijke). Voor een paard maak ik dan eerst een skelet van ijzerdraad en aluminiumfolie. Met polymeerklei kun je dunnere onderdelen, zoals de poten van het paard, maken. Met gewone klei lukt dat niet. Al mijn beelden zijn bijna allemaal blauw of bevatten blauw. Ik hou van alle kleuren waar blauw in zit, van turquoise tot paars. Toen ik nog veel schilderde, gebruikte ik alleen heldere kleuren, geen bruintinten bijvoorbeeld. Primaire en secundaire kleuren zijn voor mij een inspiratiebron. Ook laat ik me inspireren door vogels en paarden; door de vorm en de kracht die er in zitten. Als kind ging ik graag vogelen en spaarde voor nieuwe vogelgidsen. En ik tekende vroeger altijd.

Op de havo heb ik eindexamen Handenarbeid gedaan. Later ben ik naar de kunstacademie in Kampen gegaan. Ik studeerde Monumentale Vormgeving - dat is bijvoorbeeld de kunst die je langs de snelweg ziet. Er was een opdracht waarbij ik een enorm lokaal voor mezelf kreeg. Ik heb alle muren behangen met papier en ben met verf gaan smijten, smeren en schilderen. Geweldig was dat! Misschien wel het leukste wat ik ooit gedaan heb.

Bij mij komt de kunst er altijd wel op de een of andere manier uit. Ik werkte een tijdje als verkeersregelaar, wat heel veel wachten inhoudt. Vaak verveelde ik me kapot en at dan pistachenootjes. Na een tijdje nam ik een zwarte en een rode stift mee, om lieveheersbeestjes te maken van de pistachedopjes! Zo kan ik altijd wel ergens aan beginnen, desnoods met mijn ogen dicht, en dan zie ik wel waar het strandt.

Vanaf mijn veertigste (ik ben van 1970) ben ik veel met kunst bezig. Ik wil wel exposeren, heb ook meegedaan aan de Biënnale, maar ben tegelijkertijd huiverig om met mijn beelden op sjouw te gaan. Het liefst zou ik een eigen website hebben. Ook voor mezelf, om al mijn werk op één plek bijeen te zien. Helaas ben ik een digibeet… maar misschien ga ik bij het Kunstportaal ook nog wel leren om een website te bouwen.